De afslankpil Alli wordt gebruikt om gewicht te verliezen, voor
volwassenen van 18 jaar of ouder die aan overgewicht lijden en een Body Mass Index (BMI) hebben van 28 of hoger.
Alli moet gebruikt worden in
combinatie met een
dieet met verminderde calorie- en vetinname.
Elke alli-capsule werkt in op één maaltijd tegelijk door te verhinderen dat een gedeelte van het vet dat je eet, wordt geabsorbeerd. Dus kan alli je voor elke 2 kilo die je op eigen kracht verliest nog een extra kilo doen kwijtraken.
Met behulp van onderstaande tabel kunt u bepalen of u lijdt aan overgewicht en of Alli voor u het juiste middel is. Zoek in de tabel uw lichaamslengte. Weegt u minder dan het gewicht dat naast uw lengte staat vermeldt, dan mag u geen Alli gebruiken.
1,50 m 63,00 kg
1,55 m 67,25 kg
1,60 m 71,75 kg
1,65 m 76,25 kg
1,70 m 81,00 kg
1,75 m 85,75 kg
1,80 m 90,75 kg
1,85 m 95,75 kg
1,90 m 101,0 kg
Het actieve bestanddeel in Alli zorgt ervoor dat ongeveer een kwart van al het vet in uw maaltijden niet wordt geabsorbeerd. Het niet-geabsorbeerde vet verlaat uw lichaam met de ontlasting.
Het is belangrijk om een dieet met verlaagd vetgehalte te volgen om bijwerkingen tegen te gaan. Als u dat doet, zal de werking van de capsules uw inspanningen bijstaan doordat het u helpt méér af te vallen dan met een dieet alleen.
Voor iedere 2kg gewichtsafname door een dieet, kan Alli u nog eens 1 kg extra laten afvallen.
De aanbevolen dosis voor alli is driemaal daags één capsule van 60 mg. De capsule moet onmiddellijk voor, tijdens of uiterlijk één uur na iedere hoofdmaaltijd worden ingenomen met water. Als de maaltijd wordt overgeslagen of geen vet bevat, dan dient de dosis orlistat niet te worden ingenomen. Per 24 uur mogen er niet meer dan drie capsules van 60 mg worden ingenomen.
De behandeling dient niet langer te duren dan 6 maanden.
Patiënten die na twaalf weken met alli te zijn behandeld nog geen gewichtsverlies vertonen, dienen hun arts of een apotheker te raadplegen. Mogelijk moet de behandeling worden gestaakt.
Dieet en lichaamsbeweging zijn belangrijke onderdelen van elk programma waarmee gewichtsverlies wordt beoogd. Aanbevolen wordt om reeds vóór aanvang van de behandeling met alli met een voedings- en lichaamsbewegingprogramma te beginnen.
Tijdens de behandeling met orlistat moet de patiënt een gevarieerd en licht hypocalorisch dieet volgen, waarvan de calorische waarde voor circa 30% van vetten afkomstig is (ofwel minder dan 67 gram vet, uitgaande van 2.000 kcal/dag). De dagelijkse inname van vet, koolhydraten en eiwitten dient over drie hoofdmaaltijden per dag verdeeld te worden.
Na afloop van de behandeling met alli moeten dieet en lichaamsbeweging worden voortgezet.
De behandeling met orlistat kan leiden tot verminderde opname van in vet oplosbare vitaminen (A, D, E en K). Daarom dient de behandeling te worden aangevuld met een multivitaminepreparaat, in te nemen rond bedtijd.
Iedere harde capsule bevat 60 mg orlistat.
De meeste bijwerkingen van orlistat doen zich voor in het maagdarmkanaal en houden verband met de farmacologische eigenschap van het geneesmiddel dat het de absorptie van geconsumeerd vet verhindert.
De bijwerkingen in het maagdarmkanaal die zijn waargenomen in klinische onderzoeken naar orlistat 60 mg met een duur van anderhalf tot twee jaar waren veelal mild en van voorbijgaande aard. Ze deden zich meestal voor in de beginperiode van de behandeling (binnen drie maanden) en traden bij de meeste patiënten slechts één keer op. Een dieet, laag in vetgehalte, vermindert de kans op bijwerkingen in het maagdarmkanaal.
In het overzicht hieronder staan de bijwerkingen gegroepeerd naar systeem orgaanclassificatie en frequentie. Frequentie wordt als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1.000, <1/100), zelden (≥1/10.000, <1/1.000), zeer zelden (<1/10.000) en onbekend (kan niet op basis van de beschikbare gegevens worden geschat).
De frequentie van bijwerkingen die zijn waargenomen bij gebruik van orlistat na het in de handel brengen is niet bekend, aangezien die bijwerkingen op vrijwillige basis werden gemeld door een populatie van onduidelijke omvang.
Hieronder worden voor iedere frequentieklasse de bijwerkingen vermeld, in afnemende volgorde van ernst.
Systeem Orgaanclassificatie en Frequentie Bijwerking
Bloed- en lymfestelselaandoeningen
Niet bekend: Verlaagde protrombinewaarden en verhoogde INR-waarden
Immuunsysteemaandoeningen
Niet bekend: Overgevoeligheidsreacties, waaronder anafylaxie, bronchospasme, angio-oedeem, pruritus, uitslag en urticaria
Psychische stoornissen
Vaak: Bezorgdheid
Maagdarmstelselaandoeningen
Zeer vaak: Olieachtige vlekken, Winden met verlies van ontlasting, Sterke defecatiedrang, Vettige, olieachtige ontlasting, Olieachtige lozing, Flatulentie, Zachte ontlasting
Vaak: Buikpijn, Faecale incontinentie, Vloeibare ontlasting, Verhoogde defecatie
Niet bekend: Diverticulitis, Lichte rectale bloedingen
Lever- en galaandoeningen
Niet bekend: Hepatitis, Cholelithiase, Verhoogde transaminase- en alkalische fosfatase-waarden
Huid- en onderhuidaandoeningen
Niet bekend: Pemphygus
Het ligt voor de hand dat behandeling met orlistat bezorgdheid kan veroorzaken met het oog op, of gepaard gaande met bijwerkingen in het maagdarmkanaal.
Neem Alli niet in:
- Wanneer u jonger bent dan 18.
- Bij zwangerschap of borstvoeding.
- Als u volgende geneesmiddelen inneemt: ciclosporine, warfarine of andere bloeverdunners.
- Als u allergisch bent aan orlistat of één van de andere bestanddelen van Alli
- Als u lijdt aan cholestase (een aandoening waarbij de galuitscheiding door de lever geblokkeerd is)
- Als een arts het chronisch malabsorptiesyndroom bij u heeft vastgesteld.
Wees extra voorzichtig met Alli wanneer u lijdt aan diabetes.
Wanneer u een anticonceptiepil inneemt en diarree krijgt, kan de effectieviteit van de anticonceptiepil verminderen.
ALLI 60 mg, harde capsules
ALLI
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
alli 60 mg, harde capsules
(GLAXOSMITHKLINE CONSUMER HEALTHCARE)
[Therapeutische klasse information goes here]
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Iedere harde capsule bevat 60 mg orlistat.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek: Lijst van hulpstoffen.
FARMACEUTISCHE VORM
Harde capsule
De capsule heeft een donkerblauwe band rond het midden; de boven- en
onderkant zijn turquoise en bedrukt met de tekst “alli”.
KLINISCHE GEGEVENS
Therapeutische indicaties
alli is geïndiceerd voor gewichtsverlies bij volwassenen met overgewicht (BMI
≥28 kg/m2) en moet worden gebruikt in combinatie met een licht hypocalorisch
dieet met verlaagd vetgehalte.
Dosering en wijze van toediening
Volwassenen
De aanbevolen dosis voor alli is driemaal daags één capsule van 60 mg. De
capsule moet onmiddellijk voor, tijdens of uiterlijk één uur na iedere
hoofdmaaltijd worden ingenomen met water. Als de maaltijd wordt
overgeslagen of geen vet bevat, dan dient de dosis orlistat niet te worden
ingenomen. Per 24 uur mogen er niet meer dan drie capsules van 60 mg worden
ingenomen.
De behandeling dient niet langer te duren dan 6 maanden.
Patiënten die na twaalf weken met alli te zijn behandeld nog geen
gewichtsverlies vertonen, dienen hun arts of een apotheker te raadplegen.
Mogelijk moet de behandeling worden gestaakt.
Dieet en lichaamsbeweging zijn belangrijke onderdelen van elk programma
waarmee gewichtsverlies wordt beoogd. Aanbevolen wordt om reeds vóór
aanvang van de behandeling met alli met een voedings- en
lichaamsbewegingprogramma te beginnen.
Tijdens de behandeling met orlistat moet de patiënt een gevarieerd en licht
hypocalorisch dieet volgen, waarvan de calorische waarde voor circa 30% van
vetten afkomstig is (ofwel minder dan 67 gram vet, uitgaande van 2.000
kcal/dag). De dagelijkse inname van vet, koolhydraten en eiwitten dient over
drie hoofdmaaltijden per dag verdeeld te worden.
Na afloop van de behandeling met alli moeten dieet en lichaamsbeweging
worden voortgezet.
Speciale populaties
alli mag niet worden gebruikt bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar,
vanwege onvoldoende gegevens over veiligheid en werkzaamheid.
Er zijn beperkte gegevens beschikbaar voor het gebruik van orlistat bij ouderen.
Het effect van orlistat bij patiënten met lever- en/of nierfunctiestoornissen is
niet onderzocht.
Aangezien orlistat echter slechts minimaal wordt geabsorbeerd, hoeft de
dosering bij ouderen en patiënten met lever- en/of nierfunctiestoornissen niet te
worden aangepast.
Contra-indicaties
• Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de
hulpstoffen
• Gelijktijdige behandeling met ciclosporine (zie rubriek Interacties met andere
geneesmiddelen en andere vormen van interactie)
• Chronisch malabsorptiesyndroom
• Cholestase
• Zwangerschap (zie rubriek Zwangerschap en borstvoeding)
• Borstvoeding (zie rubriek Zwangerschap en borstvoeding)
• Gelijktijdige behandeling met warfarine of andere orale antistollingsmiddelen
(zie de rubrieken Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van
interactie en Bijwerkingen)
Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
De patiënten moeten worden geadviseerd zich te houden aan de aanbevolen
voedingsaanbevelingen (zie rubriek Dosering en wijze van toediening). Als
orlistat wordt ingenomen bij een afzonderlijke maaltijd of bij voedsel met een
hoog vetgehalte, kan dat de kans op bijwerkingen in het maagdarmkanaal
vergroten (zie rubriek Bijwerkingen).
De behandeling met orlistat kan leiden tot verminderde opname van in vet
oplosbare vitaminen (A, D, E en K) (zie rubriek Interacties met andere
geneesmiddelen en andere vormen van interactie). Daarom dient de behandeling
te worden aangevuld met een multivitaminepreparaat, in te nemen rond bedtijd.
Gewichtverlies kan samengaan met verbeterde metabolische regulering bij
patiënten met diabetes. Patiënten die geneesmiddelen tegen diabetes gebruiken,
dienen een arts of apotheker te raadplegen voordat zij de behandeling met alli
beginnen. Het kan immers nodig zijn de dosis van hun antidiabeticum aan te
passen.
Gewichtsverlies kan ook samengaan met verbetering van de bloeddruk en
cholesterolwaarden. Patiënten die geneesmiddelen tegen hypertensie of
hypercholesterolemie gebruiken, dienen een arts of apotheker te raadplegen
wanneer zij daarnaast ook alli gebruiken, voor het geval de dosering van deze
geneesmiddelen moet worden aangepast.
Patiënten die amiodaron gebruiken, dienen een arts of apotheker te raadplegen
voordat zij beginnen met de behandeling met alli (zie rubriek Interacties met
andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie).
Bij patiënten, die orlistat gebruiken, zijn gevallen bekend van rectale
bloedingen. Als dit verschijnsel zich voordoet, dient de patiënt een arts te
raadplegen.
Het gebruik van een aanvullende anticonceptiemethode wordt aanbevolen, om
mogelijk falen van orale contraceptiva dat kan optreden bij ernstige diarree te
voorkomen (zie rubriek Interacties met andere geneesmiddelen en andere
vormen van interactie).
Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van
interactie
Ciclosporine
In een geneesmiddel-geneesmiddel interactiestudie is een afname van de
plasmaconcentratie van ciclosporine waargenomen. Een dergelijke afname werd
ook in verschillende gevallen gemeld wanneer orlistat gelijktijdig werd
toegediend. Dit kan leiden tot vermindering van de immunosuppressieve
werkzaamheid. Het gelijktijdig gebruik van alli en cyclosporine is gecontraindiceerd
(zie rubriek Contra-indicaties).
Orale antistollingsmiddelen
Gebruik van orlistat in combinatie met warfarine of andere orale
antistollingsmiddelen kan de internationale genormaliseerde verhoudings (INR)-
waarden beïnvloeden (zie rubriek Bijwerkingen). Het gelijktijdig gebruik van alli
en warfarine of andere orale antistollingsmiddelen is gecontra-indiceerd (zie
rubriek Contra-indicaties).
Orale contraceptiva
Het ontbreken van een interactie tussen orlistat en orale contraceptiva is
aangetoond in specifieke geneesmiddel-geneesmiddel interactiestudies. Echter,
orlistat kan indirect de beschikbaarheid van orale anticonceptiva doen afnemen
en in sommige individuele gevallen leiden tot onverwachte zwangerschap. Het
gebruik van een aanvullende anticonceptiemethode wordt aanbevolen bij
ernstige diarree (zie rubriek Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij
gebruik).
In vet oplosbare vitaminen
De behandeling met orlistat kan leiden tot verminderde absorptie van in vet
oplosbare vitaminen (A, D, E en K).
Bij de overgrote meerderheid van de proefpersonen in klinische onderzoeken die
maximaal vier hele jaren werden behandeld met orlistat bleef de concentratie
van vitamine A, D, E en K en bèta-caroteen binnen de normale waarden.
Desalniettemin moet de patiënt worden aangeraden rond bedtijd een
multivitaminepreparaat in te nemen, om een toereikende absorptie van
vitaminen te garanderen (zie rubriek Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen
bij gebruik).
Acarbose
Aangezien er geen onderzoek is uitgevoerd naar de farmacokinetische
interacties, wordt het gebruik van alli bij patiënten die ook acarbose gebruiken,
niet aanbevolen.
Amiodaron
Bij een beperkt aantal gezonde vrijwilligers die orlistat ontvingen als
concomiterende medicatie werd een afname waargenomen van de
plasmaconcentratie van een enkelvoudige dosis amiodaron. Over de klinische
relevantie van dit effect bij patiënten die amiodaron gebruiken, is niets bekend.
Patiënten die amiodaron gebruiken moeten een arts of apotheker raadplegen
voordat zij de behandeling met alli beginnen. De dosis van amiodaron moet
mogelijk aangepast worden tijdens het gebruik van alli.
Zwangerschap en borstvoeding
Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar over blootstelling aan orlistat
tijdens de zwangerschap. In dierproeven zijn geen rechtstreekse of indirecte
schadelijke effecten waargenomen op de zwangerschap, embryonale/foetale
ontwikkeling, bevalling of postnatale ontwikkeling (zie rubriek Gegevens uit
preklinisch veiligheidsonderzoek).
alli is gecontra-indiceerd bij zwangerschap (zie rubriek Contra-indicaties).
Aangezien niet bekend is of orlistat in de moedermelk wordt afgescheiden, is alli
gecontra-indiceerd bij vrouwen die borstvoeding geven (zie rubriek Contraindicaties).
Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te
bedienen
Orlistat heeft geen invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om
machines te bedienen.
Bijwerkingen
De meeste bijwerkingen van orlistat doen zich voor in het maagdarmkanaal en
houden verband met de farmacologische eigenschap van het geneesmiddel dat
het de absorptie van geconsumeerd vet verhindert.
De bijwerkingen in het maagdarmkanaal die zijn waargenomen in klinische
onderzoeken naar orlistat 60 mg met een duur van anderhalf tot twee jaar waren
veelal mild en van voorbijgaande aard. Ze deden zich meestal voor in de
beginperiode van de behandeling (binnen drie maanden) en traden bij de
meeste patiënten slechts één keer op. Een dieet, laag in vetgehalte, vermindert
de kans op bijwerkingen in het maagdarmkanaal (zie rubriek Bijzondere
waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik).
In het overzicht hieronder staan de bijwerkingen gegroepeerd naar systeem
orgaanclassificatie en frequentie. Frequentie wordt als volgt gedefinieerd: zeer
vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1.000, <1/100), zelden
(≥1/10.000, <1/1.000), zeer zelden (<1/10.000) en onbekend (kan niet op
basis van de beschikbare gegevens worden geschat).
De frequentie van bijwerkingen die zijn waargenomen bij gebruik van orlistat na
het in de handel brengen is niet bekend, aangezien die bijwerkingen op
vrijwillige basis werden gemeld door een populatie van onduidelijke omvang.
Hieronder worden voor iedere frequentieklasse de bijwerkingen vermeld, in
afnemende volgorde van ernst.
Systeem Orgaanclassificatie en
Frequentie
Bijwerking
Bloeden
lymfestelselaandoeningen
Niet bekend:
Verlaagde protrombinewaarden en verhoogde INRwaarden
(zie rubriek Contraindicaties
en Interacties met andere
geneesmiddelen en andere vormen van interactie)
Immuunsysteemaandoeningen
Niet bekend: Overgevoeligheidsreacties, waaronder anafylaxie, bronchospasme, angiooedeem,
pruritus, uitslag en urticaria
Psychische stoornissen
† Het ligt voor de hand dat behandeling met orlistat bezorgdheid kan
veroorzaken met het oog op, of gepaard gaande met bijwerkingen in het
maagdarmkanaal.
Overdosering
In een onderzoek met enkelvoudige doses van 800 mg orlistat en meervoudige
doses van maximaal 400 mg orlistat, driemaal daags gedurende vijftien dagen
bij patiënten met normaal gewicht en patiënten met obesitas, zijn geen
significante klinische effecten aangetoond. Daarnaast werd orlistat gedurende
zes maanden in drie maal dagelijkse doses van 240 mg toegediend bij patiënten
met obesitas. Voor de meeste gevallen van overdosering van orlistat, gemeld na
het in de handel brengen, werden hetzij geen bijwerkingen gemeld, hetzij
bijwerkingen gemeld vergelijkbaar met de bijwerkingen die voor aanbevolen
doseringen van orlistat zijn gemeld.
In het geval van een overdosering moet medisch advies worden ingewonnen. Bij
een significante overdosering van orlistat wordt aanbevolen de patiënt
gedurende 24 uur te observeren. Uit onderzoek bij mensen en dieren is
gebleken dat eventuele systemische effecten die zijn toe te schrijven aan de
Vaak: Bezorgdheid†
Maagdarmstelselaandoeningen
Zeer vaak:
Olieachtige vlekken
Winden met verlies van ontlasting
Sterke defecatiedrang
Vettige, olieachtige ontlasting
Olieachtige lozing
Flatulentie
Zachte ontlasting
Vaak:
Buikpijn
Faecale incontinentie
Vloeibare ontlasting
Verhoogde defecatie
Niet bekend:
Diverticulitis
Lichte rectale bloedingen (zie rubriek Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik)
Leveren
galaandoeningen
Niet bekend: Hepatitis
Cholelithiase
Verhoogde transaminaseen
alkalische fosfatasewaarden
Huiden
onderhuidaandoeningen
Niet bekend: Pemphygus
lipaseremmende eigenschappen van orlistat snel omkeerbaar zijn.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Perifeer actieve producten ter bestrijding van
overgewicht, ATC-code: A08AB01.
Orlistat is een krachtige, specifieke en langwerkende remmer van
gastrointestinale lipasen. Het middel werkt in op het lumen van de maag en de
dunne darm door een covalente binding aan te gaan met de actieve serine
bindingsplaats van de maag- en pancreaslipasen. Het gedeactiveerde enzym kan
daardoor het voedingsvet, in de vorm van triglyceriden, niet hydroliseren tot
absorbeerbare vrije vetzuren en monoglyceriden. Op basis van klinisch
onderzoek wordt geschat dat orlistat 60 mg driemaal daags de opname van circa
25% van het voedingsvet blokkeert. Het gebruik van orlistat resulteert in een
toename van fecaal vet vanaf 24 tot 48 uur na toediening. Nadat de behandeling
wordt gestaakt, keert het fecaal vetgehalte terug naar het niveau van voor de
behandeling, doorgaans binnen 48 tot 72 uur.
Uit twee dubbelblinde, gerandomiseerde, placebogecontroleerde studies onder
volwassenen met een BMI van ≥28 kg/m2 is gebleken dat orlistat 60 mg
werkzaam is als het driemaal daags in combinatie met een hypocalorisch dieet
met verlaagd vetgehalte wordt gebruikt. De primaire parameter, verandering in
lichaamsgewicht vanaf de baseline (moment van randomisering) werd
beoordeeld op basis van verandering van lichaamsgewicht in de tijd (Tabel 1)
en het percentage proefpersonen wier lichaamsgewicht met tenminste 5% of ten
minste 10% was afgenomen (Tabel 2).
Hoewel het gewichtsverlies in beide studies gedurende twaalf
behandelingsmaanden werd beoordeeld, vond het meeste gewichtsverlies
gedurende de eerste zes maanden plaats.
Behalve gewichtsverlies bood orlistat 60 mg na een behandeling van 6 maanden
ook nog andere belangrijke gezondheidsvoordelen. De gemiddelde relatieve
verandering van het totale cholesterol gehalte was -2,4% voor orlistat 60 mg
(baseline 5,20 mmol/l) en +2,8% voor placebo (baseline 5,26 mmol/l). De
gemiddelde relatieve verandering van het LDL cholesterol gehalte was -3,5%
voor orlistat 60 mg (baseline 3,30 mmol/l) en +3,8% voor placebo (baseline
3,41 mmol/l). De gemiddelde buikomtrek was -4,5 cm voor orlistat 60 mg
(baseline 103,7 cm) en -3,6 cm voor placebo (baseline 103,5 cm). Alle
vergelijkingen t.o.v. placebo waren statistisch significant.
Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Onderzoek bij vrijwilligers met normaal gewicht en met obesitas wijst op een
minimale absorptie van orlistat. De plasmaspiegel van intact orlistat was acht
uur na orale toediening van orlistat 360 mg niet meetbaar (Meer in het algemeen kon orlistat bij therapeutische doses slechts sporadisch
onveranderd in het plasma worden aangetoond en alleen in extreem lage
concentraties (accumulatie; ook dit wijst op minimale absorptie.
Distributie
Tabel 1: Effect van 6 maanden behandeling op lichaamsgewicht t.o.v. baseline
Behandelingsgroep N Relatieve gemiddelde verandering (%) Gemiddelde verandering (kg)
Onderzoek 1
Placebo
Orlistat 60 mg
2 0 4
2 1 6
3,24
5,55
3,11
5,20
a
Onderzoek 2
Placebo
Orlistat 60 mg
1 8 3
1 9 1
1,17
3,66
1,05
3,59
a
Samengevoegde gegevens
Placebo
Orlistat 60 mg
3 8 7
4 0 7
2,20
4,60
2,09
4,40
a
a p<0,001 versus placebo
Tabel 2: Responsanalyse na 6 maanden
>5% verlies van lichaamsgewicht t.o.v. baseline (%) >10% verlies van lichaamsgewicht t.o.v. baseline (%)
Placebo Orlistat 60 mg Placebo Orlistat 60 mg
Onderzoek 1 30,9 54,6 a 10,3 21,3 b
Onderzoek 2 21,3 37,7 a 2,2 10,5 b
Samengevoegde gegevens 26,4 46,7 a 6,5 16,2 a
Vergelijking met placebo: a p<0,001? b p<0,01
Het distributievolume kan niet worden bepaald, omdat het werkzame
bestanddeel nauwelijks wordt geabsorbeerd en geen gedefinieerde systemische
farmacokinetische eigenschappen heeft. In vitro wordt orlistat voor meer dan
99% gebonden aan plasma-eiwitten (in hoofdzaak lipoproteïnen en albumine).
Orlistat verdeeld zich slechts minimaal over erythrocyten.
Metabolisme
De resultaten van dierproeven wijzen uit dat het metabolisme van orlistat
voornamelijk lijkt plaats te vinden in de wand van het maagdarmkanaal. Uit een
studie onder patiënten met obesitas bleek dat van het minimale deel van de
dosis dat wel systemisch werd geabsorbeerd, twee belangrijke metabolieten M1
(4-atoom lactonring, gehydrolyseerd) en M3 (M1 met een afgesplitst Nformylleucinedeel)
circa 42% van de totale plasmaconcentratie voor hun
rekening namen.
M1 en M3 hebben een open bètalactonring en vertonen een extreem zwakke
lipaseremmende werking (respectievelijk 1.000 en 2.500 zwakker dan orlistat).
Vanwege die lage lipaseremmende werking en de lage plasmaconcentraties bij
therapeutische doses (respectievelijk gemiddeld 26 ng/ml en 108 ng/ml) gelden
deze metabolieten farmacologisch gezien als onbetekenend.
Uitscheiding
Uit onderzoek bij proefpersonen met normaal gewicht en met obesitas is
gebleken dat het deel van de werkzame stof dat niet wordt geabsorbeerd,
voornamelijk met de feces wordt uitgescheiden. Circa 97% van de toegediende
dosis werd via de feces uitgescheiden, waarvan 83% in de vorm van
onveranderd orlistat.
De cumulatieve renale uitscheiding van de totale hoeveelheid orlistat bedroeg
<2% van de betreffende dosis. Complete uitscheiding (zowel fecaal als renaal)
werd na drie tot vijf dagen vastgesteld. Qua beschikbaarheid van orlistat lijkt er
geen verschil te bestaan tussen vrijwilligers met normaal gewicht en met
obesitas. Orlistat, M1 en M3 worden alle via de gal uitgescheiden.
Gegevens uit preklinisch veiligheidsonderzoek
Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze
gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van
veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit,
carcinogeen potentieel en reproductietoxiciteit.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
Lijst van hulpstoffen
Inhoud capsule
Microkristallijne cellulose (E460)
Natriumzetmeelglycolaat
Povidon (E1201)
Natriumlaurylsulfaat
Talk.
Omhulsel capsule
Gelatine
Indigokarmijn (E132)
Titaandioxide (E171)
Natriumlaurylsulfaat
Sorbitaanmonolauraat.
Inkt van bedrukking op capsule
Schellak
IJzeroxide zwart (E172)
Propyleenglycol.
Band
Gelatine
Polysorbaat 80
Indigokarmijn (E132).
Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
Houdbaarheid
Twee jaar.
Gooi capsules weg die langer dan een maand in het meeneemdoosje zijn
bewaard.
Speciale voorzorgsmaatregelen bij het bewaren
Niet bewaren boven 25°C. De verpakking zorgvuldig gesloten houden ter
bescherming tegen vocht.
Aard en inhoud van de verpakking
Flesje van HDPE met kindveilige sluiting, met 42, 60, 84 of 90 harde capsules.
Het flesje bevat 2 gesealde cilindertjes met silica gel als droogmiddel.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
Ieder pakket bevat een meeneemdoosje van polystyrolhars / polyurethaan
(Shuttle) waarin drie capsules kunnen worden bewaard.
Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Geen bijzondere vereisten.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Glaxo Group Limited
Glaxo Wellcome House
Berkeley Avenue
Greenford
Middlesex
UB6 0NN
Verenigd Koninkrijk
NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING
VAN DE VERGUNNING
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
20/10/2008
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website
van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA): http://www.emea.europa.eu.
